Geschiedenis van chiropractie

De grondlegger van de chiropractie als beroep met een gestructureerde en erkende opleiding is de Amerikaan Daniel David Palmer (1844-1913). Zijn theorie is gebaseerd op die van Hippocrates, de 'Vader van de geneeskunde' (ca. 400 voor Christus), namelijk dat de oorzaak van ziekten in de wervelkolom gezocht kan worden.

De wervelkolom beschermt het ruggenmerg, dat samen met de hersenen het centrale zenuwstelsel vormt. Indien zich in de wervelkolom functiestoornissen voor doen, dan ontstaan er - zo stelde D.D. Palmer -, ook storingen in de doorstroming van de zenuwimpulsen door het ruggenmerg en de daaruit aftakkende zenuwen. Door deze functiestoornissen in de wervelkolom op te heffen, zouden zenuwimpulsen onbelemmerd hun doel kunnen bereiken, waardoor organen en weefsels goed kunnen functioneren. Met de kennis van heden moet de theorie worden aangepast, maar is de strekking hetzelfde gebleven.

Inmiddels is het beroep chiropractor verspreid over een flink deel van de wereld en telt rond de vijfentachtig duizend beoefenaars. Daarmee is chiropractie is de derde grootste geneeswijze in de westerse wereld. In 1968 kwam de eerste chiropractor naar Nederland. Momenteel zijn er meer dan 200 geregistreerde chiropractoren in ons land. Doordat steeds meer patiënten een chiropractor bezoeken, breidt het aantal chiropractoren in Nederland zich snel uit, maar de behoefte aan uitbreiding blijft bestaan.

volgende»